Het verhaal van Annemarie van Gaal in haar Blog
“From Russia with Love”, vond ik zeer interessant omdat het feitelijk indruist tegen de Nederlandse manier van het invullen van vacatures.
Vacatures zijn o.a. gekoppeld aan functieprofielen en minimale opleidingseisen. Het gevolg is dat een sollicitant indien hij/zij niet de minimaal vereiste opleiding heeft genoten, al bij voorbaat wordt afgewezen, ongeacht zijn/haar talenten die misschien wel 100% van toepassing zijn op de vacature. En ook al was de situatie in Rusland, waar Annemarie in haar Blog op doelde, niet vergelijkbaar met die in Nederland (in Nederland is wel voldoende gekwalificeerd aanbod om in de groei te voorzien en is de concurrentie, in welke markt dan ook, sterk en zijn er dus goede mensen), toch zouden we met haar ervaring ons voordeel kunnen doen.
Neem de interne vacatures als voorbeeld. Wat ik meerdere malen heb ervaren is dat men “naar buiten gaat” omdat men de mening is toegedaan intern niet te beschikken over de juiste kandidaten. Dit wordt dan vaak gebaseerd op de files die bij HR worden bijgehouden, waarin met name gelet wordt op opleiding, loopbaan en ervaring. Ook speelt de “interne pers” die iemand heeft een rol. Op zich natuurlijk prima maar mogelijk dat de ervaring van Annemarie voor verrassende resultaten zou kunnen zorgen. Dus niet bij voorbaat een interne sollicitant, die niet op basis van de geëigende criteria (opleiding, ervaring, interne pers) voldoet, afwijzen, maar ook een eerlijke kans geven en mee laten doen met testen, assessments, opdrachten, e.d.
En ook al zal in misschien wel 8 van de 10 gevallen tóch de sollicitant, die voldoet aan de aloude criteria, ook de testen, assessments en opdrachten uiteindelijk beter maken, dan nog komen er misschien wel 2 “pareltjes” uit deze andere manier van denken waarbij onontdekte en onontgonnen talenten tot volle wasdom komen. De aanpak van Annemarie is het proberen waard. Het is een innovatieve, eenvoudige en nagenoeg kosteloze manier voor het vinden van je (interne) talenten.